Zamknij

Film edukacyjny dla rodziców “Rozwój dziecka”

Zachęcamy wszystkich rodziców do obejrzenia filmu na temat rozwoju dziecka przygotowanego przez Centrum Rozwoju Lokalnego wspólnie z psycholog Beatą Liwowską.

Zagadnienia omówione w filmie:

  • Dostosowanie się do norm społecznych / warunków przedszkolnych / rówieśniczych.
  • Adaptacja dziecka do warunków.
  • Wchodzenie w grupę rówieśniczą.
  • Zajęcia w grupie rówieśniczej i ich wpływ na rozwój dziecka.
  • Odrzucenie dziecka przez rówieśników.
  • Samokontrola / Dziecko nabywa umiejętności potrzebnych do pracy.
  • Samodzielność / samoobsługa dziecka. Jak podejść do tego tematu? Kiedy jest na to czas?
  • Działania / aktywności, które wpływają na prawidłowy rozwój dziecka.
  • Aktywność dziecka, hobby i zainteresowania. Dlaczego jest ważne i jak wpływa na rozwój?
  • Ograniczenia dotyczące telewizji, komputera, smartphone’a. Wpływ urządzeń elektronicznych na rozwój dziecka.
  • Granice fizyczne i psychiczne dziecka, jak je szanować?
  • Lęk dziecięcy – rodzaje i przyczyny powstawania zaburzeń lękowych i depresyjnych.

„USŁYSZ I ZROZUM DZIECKO” – PROGRAM WSPARCIA DLA RODZICÓW W OKRESIE PANDEMII

Drodzy Mieszkańcy Miasta i Gminy Skała, czas pandemii sprawił, że zostaliśmy niejako uwięzieni we własnych domach. Epidemia koronawirusa wywołuje w nas lęk, stres i niepewność. Zwłaszcza dzieci silnie je odczuwają. Chociaż każde dziecko inaczej radzi sobie z takimi emocjami, to w obliczu zamkniętej szkoły, odwołanych wydarzeń i izolacji od przyjaciół potrzebują wsparcia i szukają zrozumienia w osobach najbliższych. I o ile  relacje rodzinne są niezwykle ważne, dziś w wielu rodzinach przedłużający się czas izolacji  budzi liczne przeciążenia, które źle wpływają na funkcjonowanie rodziny. 

Burmistrz Miasta i Gminy Skała, Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, Centrum Kultury Sportu i Rekreacji oraz Placówki Oświatowe wychodzą z inicjatywą mającą na celu wsparcie rodzin w tym trudnym okresie. W związku z powyższym zapraszamy wszystkich rodziców do udziału w wykładach w formie stacjonarnej.

Jednocześnie niniejsze wykłady będą udostępnione na stronach internetowych:

  • Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej,
  • Centrum Kultury Sportu i Rekreacji.

W ramach wsparcia Rodzice z terenu Miasta i Gminy Skała będą mogli uczestniczyć w wykładach o następującej tematyce:

TematyDaty
Jak wychowywać dziecko w tych dziwnych czasach? Trzy drogi w wychowaniu – jaką idziesz? Jaką wybierasz?17 marca 2021 r.
Granice w wychowaniu Jak pokazujesz dziecku granice. Jak się z nim komunikujesz?24 marca 2021 r.
Trudne uczucia – jak pomóc dziecku i sobie? O uczuciach ogólnie i trochę o mózgu i tym, skąd się biorą trudne uczucia. O tym, co ja mogę zrobić i o tym, co może zrobić dziecko. Trochę o normach rozwojowych.31 marca 2021 r.
Jak się komunikować w rodzinie? – największe błędy i dobre praktyki. Co zamiast rozkazów nakazów i kazań? Słowo NIE – jakie ma znaczenie i kiedy dziecko je słyszy? Dlaczego dziecko nie słyszy naszego NIE?7 kwietnia 2021 r.
Jak zachęcić dziecko do samodzielności i współpracy? Tu konkretne narzędzia wychowawcze.  14 kwietnia 2021 r.
Dziecko przyklejone do ekranu – co mogę zrobić? Jak pomóc dziecku w tym trudnym czasie?21 Kwietnia  2021 r.

Zainteresowane osoby proszone są o dokonanie zapisu na wykłady w  terminie do dnia  28 lutego 2021 r.  pod nr tel.:

  • Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Skale  – 12 445-95-72 , 531 325 014,
  • Placówka Oświatowa Nr 1 w Skale  – 12 389 10 34,
  • Placówka Oświatowa Nr 2 w Skale  – 12 389 00 60,
  • Placówka Oświatowa  w Minodze – 12 389 90 09,
  • Placówka Oświatowa w Szczodrkowicach – 12 389 10 84,
  • Placówka Oświatowa w Cianowicach  – 12 389 16 80,
  • Placówka Oświatowa  w Smardzowicach – 12 389 20 55,
  • Przedszkole Samorządowe w Skale – 12 389 10 51.

Wykłady będą prowadzone przez Magdalenę Sabik, która jest pedagogiem specjalnym, trenerem Szkoły Rodziców i Wychowawców od wielu lat pracuje z rodzinami, prowadząc szkolenia, konsultacje, wykłady, warsztaty.

W ramach wspólnej inicjatywy „USŁYSZ I ZROZUM DZIECKO” Rodzice będą mogli skorzystać z indywidualnych konsultacji z Magdaleną Sabik w siedzibie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Skale (ul. Szkolna 4, 32-043 Skała) w terminach:

  • 19.03.2021 r.,
  • 26.03.2021 r.,
  • 02.04.2021 r.,
  • 09.04.2021 r.
  • 16.04.2021 r.,
  • 23.04.2021 r. 

Dostępne konsultacje z psychologiem

Adresy  punktów pomocy psychologicznej:

  • Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej ul. Szkolna 4, 32-043 Skała – dyżur psychologa 2 razy w miesiącu (w każdy drugi i czwarty poniedziałek miesiąca) dla mieszkańców Miasta i gminy Skała.

Szczegółowych informacji w tej sprawie można uzyskać osobiście w tut. Ośrodku lub telefonicznie pod numerami: 531478852, 12 445-95-79 

  • Ośrodek Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży w Skale ul. Bankowa 6, 32-045 Sułoszowa.  Dyżur wyspecjalizowanego zespołu profesjonalistów zdrowia psychicznego świadczy wsparcie dla dzieci i młodzieży, rodziców oraz ich otoczeniu.

Szczegółowych informacji w tej sprawie można uzyskać osobiście lub telefonicznie pod numerami telefonu : 48 530 804 729, 48 731 002 112

  • Specjalistyczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna ul. Bohaterów Września 42, 32-043 Skała oferuje swoje usługi dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom z terenu gminy Skała. Głównym zadaniem jest udzielanie specjalistycznej pomocy: psychologicznej, pedagogicznej, logopedycznej, terapeutycznej.

Szczegółowych informacji w tej sprawie można uzyskać osobiście lub telefonicznie pod numerem telefonu: tel. 12 389 15 48

Dzieci i ekrany

Drogi Rodzicu, jeśli zauważyłeś, że Twoje dziecko jest nadpobudliwe, ma problemy z koncentracją, snem lub bywa agresywne przeczytaj poniższy tekst, by dowiedzieć się, co może być tego powodem.

Podczas pracy pedagoga coraz częściej spotykam się z nadpobudliwością dzieci, problemami z koncentracją, uczniowie coraz częściej przejawiają zachowana agresywne, są nerwowi, rozdrażnieni, nie mogą skupić się na wykonaniu zadania lub mają problem z zapamiętywaniem. Często też pojawiają się problemy z zaśnięciem powodem może być miedzy innymi nadmierne korzystanie z urządzeń ekranowych – smartfony, tablety, laptopy oraz odwiedzanie przez dzieci różnych stron internetowych bez nadzoru rodziców. Oczywiście nie wszystkie tego typu dysfunkcje muszą być spowodowane korzystaniem z nowoczesnych technologii.

RODZICU jeśli TWOJE dziecko często korzysta z urządzeń ekranowych i zauważyłeś któryś z powyżej wymienionych zachowań, zastanów się, czy aby to nie jest powodem problemów związanych z zachowaniem TWOJEGO dziecka. Szczególnie polecam odwiedzenie strony www.domowezasadyekranowe.fdds.pl, na której znajdziecie Państwo wszelkie informacje dotyczące problemu nadużywania urządzeń ekranowych i poznacie „DOMOWE ZASADY EKRANOWE”. Oczywiście jeżeli jakiekolwiek zachowania dziecka, Państwa niepokoją, zachęcam do odwiedzenia Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej lub konsultację z pedagogiem szkolnym.

Amerykańska Akademia Pediatryczna wydała konkretne zalecenia dla rodziców, dotyczące korzystania z urządzeń mobilnych przez ich dzieci:

  • Dzieciom do drugiego roku życia nie zaleca się kontaktu z urządzeniami ekranowymi, w tym tabletami i smartfonami;
  • Należy zapewnić dzieciom dostęp jedynie do bezpiecznych i pożytecznych treści, dostosowanych do ich wieku;
  • Dzieci nie powinny korzystać z urządzeń mobilnych codziennie. Dobrym pomysłem jest ustalenie dnia lub dni, np. weekendu, bez urządzeń ekranowych;
  • Warto, żeby jednorazowo dzieci nie korzystały z urządzeń mobilnych dłużej niż 15-20 minut;
  • Dzienny kontakt dzieci z wszelkimi urządzeniami ekranowymi nie powinien przekraczać od 30 min do 2 godzin (w zależności od wieku dziecka);
  • Rodzice powinni towarzyszyć dzieciom w korzystaniu z urządzeń mobilnych, tłumaczyć im to, co widzą na ekranie, wykorzystywać wspólny czas do interakcji;
  • Nie należy udostępniać urządzeń mobilnych dzieciom przed snem. Promieniowanie emitowane przez monitory tabletów i smartfonów źle wpływa na zasypianie i jakość snu;
  • Nie należy traktować korzystania z urządzeń mobilnych jako nagrody, a zakazu ich używania jako kary. Podnosi to w oczach dzieci atrakcyjność tych urządzeń i wzmacnia przywiązanie do nich;
  • Nie należy również używać urządzeń mobilnych do motywowania dziecka do jedzenia, treningu, utrzymania czystości itp.

Jak nie stać się ofiarą przemocy?

 1. Spróbuj zignorować to, co mówią sprawcy, udawaj, że Cię to wcale nie obchodzi. Nie pokazuj, że jesteś smutny lub zły. Twoje zdenerwowanie sprawia im satysfakcję i zachęca do dalszego atakowania.

2. Staraj się wyglądać na pewnego siebie. Choć wyprostowany (plecy proste, podniesiona głowa). Możesz ćwiczyć taką postawę w domu, przed lustrem. Pamiętaj, że sprawcy szukają uczniów wyglądających na takich, którzy się przestraszą i nie będą potrafili się obronić.

3. Ćwicz swój głos. Odpowiadaj pewnym i mocnym głosem, postaraj się patrzeć innym w oczy. Sprawcy przemocy zaczepiają osoby, które mówią cicho i nieśmiało.

4. Jeśli Ci dokuczają – najlepiej odejdź. Nie przejmuj się, co o Tobie pomyślą. Im dłużej będziesz stał i słuchał, tym większą zabawę będą mieli sprawcy.

5. Przygotuj sobie odpowiedź. Jeśli ktoś często Ci dokucza lub Cię zaczepia, możesz mieć przygotowaną odpowiedź np. Nie masz nic innego do roboty? Mów sobie co chcesz, mnie to nie obchodzi.

6. Powiedz stanowczo, że nie zgadzasz się na takie traktowanie, np. Nie mów tak do mnie. Nie zgadzam się. Nie nazywam się tak.

 7. Spróbuj być dowcipny i zażartować. Poczucie humoru jest często najlepszą „bronią” na agresję. Jeśli w takiej sytuacji potrafisz zachować zimną krew i śmiać się, z pewnością sprawcy pomyślą, że niczym się nie przejmujesz i zostawią Cię w spokoju.

8. Spróbuj zaskoczyć sprawców. Zrób coś, co zbije ich z tropu, zdziwi. Możesz powiedzieć coś zupełnie nie na temat. Możesz udać, że nie dosłyszysz, co do Ciebie mówią . Powiedz do nich Nic nie słyszę albo Możecie powiedzieć to głośniej?

9. Powiedz o tym bliskiej Ci osobie. Może to być kolega z klasy, z podwórka, po prostu ktoś, kogo dobrze z nasz i komu ufasz. Gdy podzielisz się z kimś swoim zmartwieniem od razu poczujesz się lepiej. Poproś o pomoc i dobrą radę. Jeśli jest to osoba ze szkoły, to spędzaj z nią czas na przerwach. Bądźcie w miejscach, gdzie dyżurują nauczyciele. Sprawcy częściej atakują pojedynczych uczniów.

10. Poradź się rodziców, wychowawcy lub pedagoga. Opowiedz im o swoim kłopocie. Rodzice są dla Ciebie najważniejszymi osobami na świecie. Dorośli mają różne sprytne pomysły na to, jak rozwiązać problem. Warto skorzystać z ich rady i doświadczenia. Otwórz się przed osobą, do której masz zaufanie.

Jak wspierać młodzież w radzeniu sobie z lękiem przed zarażeniem koronawirusem?

Szanowni Państwo,

pamiętajmy, że każdy z nas jest inny, każdy z nas różni się w odczuwaniu otaczającego nas świata. Ta właściwość dotyczy również naszych dzieci. W sytuacji zagrożenia, w jakiej zostaliśmy postawieni – także dorośli, ale w szczególności dzieci reagują w różny sposób. Jedne dzieci są ciekawe, inne podekscytowane, jeszcze inne będą poszukiwały informacji w internecie, niektóre będą wypytywać dorosłych, a jeszcze inne będą po prostu odczuwały strach o zdrowie własne oraz bliskich. Niektóre będą się cieszyły, że nie muszą chodzić do szkoły, a inne będą z tego powodu odczuwały smutek.

W tak nietypowych okolicznościach nie zapominajmy o tym, że nasze dzieci potrzebują szczególnego wsparcia – niezależnie jak reagują na zaistniałą sytuację.

Poniżej podajemy kilka sposobów, aby wspomóc nasze dzieci w tak nowej i trudnej zarazem sytuacji.

Jak wspierać dzieci?

1. Obserwujmy reakcje i emocje, jakie towarzyszą dziecku.
Obserwujmy zachowanie naszego dziecka, nie tylko pod kątem infekcji, ale stanu emocjonalnego. Obserwujmy, czy dziecko nadmiernie nie przejmuje się zaistniałą sytuacją, czy jest spokojne, czy jest przerażone, czy nie przeżywa tego, że jego bliskich może dotknąć zachorowanie. Bądźmy wyczuleni na to, czy nasze dziecko nie ukrywa negatywnych emocji i nie dusi ich w sobie. Niezależnie od tego, jakie są reakcje naszego dziecka, wspierajmy je i akceptujmy. Zwracajmy uwagę również na to, jaka atmosfera panuje w domu – czy panicznie nie sprawdzamy wiadomości, czy nadmiernie nie wprowadzamy atmosfery strachu, czy też może nie unikamy rozmów. Sprawdzajmy, jaka postawa korzystnie wpływa na dzieci

2. Poświęćmy czas na rozmowę z dziećmi.
Nie żałujmy czasu na rozmowę z naszymi pociechami. Przygotujmy fakty na temat koronawirusa. Wykorzystajmy te rozmowy do uwrażliwienie dzieci na konieczność dbania o higienę osobistą – nie tylko w sytuacji zagrożenia zarażeniem koronawirusem, ale również na co dzień. Postarajmy się nie przenosić własnych obaw na rozmowę z dziećmi. Jeżeli czujemy, że rozmowa z dzieckiem będzie przesycona własnym strachem i lękiem, poprośmy inną osobę, do której dziecko ma zaufanie, aby nas wsparła. Może to być osoba z otoczenia np. pielęgniarka, nauczyciel, wujek, ciocia. Powstrzymajmy się w obecności dzieci od komentarzy typu „jest kolejna ofiara”, bądź „jest kolejne zachorowanie”. Ograniczy to negatywne emocje, jakim poddane są nasze dzieci. Przed rozmową ustalmy, czego będziemy potrzebowali, jak się przygotować, jakiej wiedzy potrzebują nasze dzieci. Przygotujmy się na dementowanie fakenewsów. Ważne, abyśmy nie bali się dziecku mówić, że czegoś nie wiemy, np. ile ta sytuacja będzie trwała. Dzięki szczerym odpowiedziom, nawet przyznaniu się do niewiedzy, budujemy zaufanie.
W trakcie każdej rozmowy bądźmy cierpliwi i wyrozumiali. Pamiętajmy, że dzieci w mniej dojrzały sposób rozumieją otaczającą je rzeczywistość.

3. Rozmawiajmy o trudnych emocjach np. lęku i uczmy dzieci, jak sobie z nim radzić.
Omawiajmy z dziećmi na bieżąco emocje, jakie towarzyszą nam w różnych trudnych sytuacjach. Nie bójmy się przyznać do tego, że czasem też odczuwamy lęk, strach. Opowiedzmy dziecku, jak sobie radzimy z negatywnymi emocjami. Wymyślajmy różne zajęcia, jakie możemy podjąć, aby ograniczyć myślenie o lęku i strachu np. czytanie książek, gra w gry planszowe, wspólne gotowanie czy oglądnięcie filmu.
Czynnie słuchajmy tego, co mówią do nas dzieci.
Ustalmy co zrobić, gdy dopada nas smutek.
Pozwólmy dziecku popłakać, jeśli tego potrzebuje lub chce wyrzucić z siebie złość. Zapewnijmy dziecku poczucie bezpieczeństwa.

4. Wskazujmy dzieciom na czasowość rozwiązań i ograniczeń.
Zapewnijmy dzieci, że podjęte działania i rozwiązania są czasowe, prewencyjne. Szczególnie dzieciom starszym wytłumaczmy, że podejmowana profilaktyka nie jest zamachem na ich wolność, a czasowym rozwiązaniem, które będzie miało swój koniec

5. Postarajmy się zaistniałą sytuację wykorzystać jako okazję do uczenia odpowiedzialności i empatii.
Dzięki swojemu postępowaniu, wprowadzeniu profilaktyki, ograniczeń mających na celu zachowanie zdrowia, uczymy dzieci odpowiedzialności za własną rodzinę, przyjaciół, klasę, szkołę. Dzięki rozmowom, podawaniu faktów uczymy dzieci empatii i wrażliwości na czyjeś cierpienie. Postarajmy się, aby obcowanie z naszymi dziećmi nie było sianiem paniki, a lekcją, jaka przyda się im w przyszłym życiu.
Przez swoją postawę – bądźmy dla dzieci wzorem do naśladowania.

6. Odpowiedzialnie korzystajmy z mediów.
Kontrolujmy do jakich treści nasze dzieci mają dostęp. Media bombardują nas doniesieniami o sytuacji w kraju i na świecie. Nie wszystkie treści są sprawdzone, a forma przekazu przeznaczona dla uszu naszych dzieci. Podawajmy dzieciom informacje sprawdzone, a takie możemy zaczerpnąć ze stron Ministerstwa Zdrowia, Sanepidu czy WHO.

7. NIGDY NIE BAGATELIZUJMY UCZUĆ DZIECKA.
Często zdarza się, że w trosce o dzieci, aby pokazać im, że nie dzieje się nic złego, bagatelizujemy uczucia dziecka np. słowami: „nie płacz, nic się nie stało”. Dla nas dorosłych jest to uspokojenie, ale dla naszych dzieci nie jest to pocieszeniem. Dziecko nadal będzie odczuwało strach, lęk, niepokój czy smutek – ale będzie to przed rodzicem ukrywać. Jeśli zaobserwujemy u dziecka niepokój czy inną negatywną emocję, problemy z zasypianiem, czy nadmierną negatywną reakcję na zaistniała sytuację – wesprzyjmy dziecko np. słowami: „Widzę, że jesteś smutna/smutny – porozmawiajmy o tym”. Jeśli dziecko nie będzie gotowe na rozmowę, nie wywierajmy presji. Poczekajmy, jak będzie na to gotowe i samo wybierze odpowiedni moment. Zapewniajmy jednak, że jesteśmy przy nim.

8. Pamiętajmy! Nie składajmy dzieciom obietnic, których nie możemy dotrzymać np. kiedy ta sytuacja się skończy, że wszystko będzie dobrze (bo tego nie wiemy) itp.

9. Jeśli nie radzimy sobie sami – szukajmy pomocy.
Największym wsparciem dla dziecka są Rodzice. Większość trudnych sytuacji i emocji można opanować dzięki ich pomocy. Jeśli jednak Rodzice czy ktoś z otaczającej rodziny czuje się samotny, ma bardzo nasilony lęk przed chorobą czy śmiercią, doświadcza poważnych zaburzeń snu czy paniki , nadmiernie się martwi, nie mogąc skupić się na żadnej codziennej aktywności, powinien skonsultować się z psychologiem, psychoterapeutą lub psychiatrą.