
Założyciel Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Marii Panny, z którego wyłoniły się cztery odrębne Zgromadzenia: Służebniczek wielkopolskich, starowiejskich, śląskich i dębickich. Obecnie stanowią one federację skupiającą ponad trzy tysiące sióstr apostołujących w wielu krajach świata.
Edmund Bojanowski tworzył ochronki wiejskie, w których dzieci były wychowywane przez Służebniczki według opracowanej przez niego metody. Zorganizował Instytut Gostyński, w którym mieścił się szpital dla ubogich i sierociniec dla bezdomnych dzieci. Prowadzono tam również kuchnię dla ubogich. Bojanowski był rzecznikiem pracy organicznej. Należał do kilku stowarzyszeń mających na celu dobro drugiego człowieka. Był członkiem Ligi Polskiej, której zadaniem stała się obrona praw narodowych i szerzenie zasad moralnych poprzez rozwijanie oświaty, braterstwa, pomocy materialnej i pracy społecznej. Będąc członkiem Wydziału Literackiego Kasyna Gostyńskiego zainspirował czytelnictwo wiejskie, tworząc pierwsze w Wielkim Księstwie Poznańskim i w ogóle na ziemiach polskich, czytelnie wiejskie. Zbierał podania, pieśni i przysłowia ludowe. Był wydawcą czasopism „Pokłosie” i „Rok Wiejski”. Gromadził w ten sposób środki na utrzymanie sierot i innych podejmowanych działań. Angażował się w pracę Towarzystwa Pomocy Naukowej, którego celem było umożliwienie ubogiej młodzieży zdobycie wykształcenia.
Zmarł 7 sierpnia 1871 roku w Górce Duchownej; pochowany został w Jaszkowie. W sierpniu 1930 r. jego doczesne szczątki zostały przeniesione do kaplicy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP Wielkopolskich w Luboniu. W 1948 r. z inicjatywy Zgromadzenia Sióstr Służebniczek rozpoczął się proces beatyfikacyjny ich założyciela. Zakończyła go beatyfikacja Edmunda Bojanowskiego dokonana przez papieża Jana Pawła II w dniu 13 czerwca 1999 r. w Warszawie.